สำรวจสภาพอากาศแห้งแล้ง: ทะเลทรายและทุ่งหญ้าสเตปป์

เกี่ยวกับสภาพอากาศ Arid

การจำแนกสภาพอากาศแบบเคิปเปนแบ่งสภาพอากาศแห้งแล้งออกเป็นสี่กลุ่มย่อยโดยใช้ตัวอักษรสองตัวหลัง B สำหรับความแห้งแล้ง: Wh (ทะเลทรายร้อน) และ Wk (ทะเลทรายเย็น) สำหรับทะเลทราย ส่วน Sh (สเตปป์ร้อน) และ Sk (สเตปป์เย็น) สำหรับพื้นที่กึ่งแห้งแล้ง เกณฑ์หลักคือเกณฑ์ปริมาณน้ำฝนที่ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิเฉลี่ยรายปีและการกระจายตัวของฝนตามฤดูกาล สำหรับ BWh (ทะเลทรายร้อน) อุณหภูมิเฉลี่ยรายปีเกิน 18°C (64°F) และปริมาณน้ำฝนต่ำกว่า 250 มม. (10 นิ้ว) ในหลายกรณี BWk (ทะเลทรายเย็น) มีอุณหภูมิเฉลี่ยรายปีต่ำกว่า 18°C แต่ยังแห้งมาก—คิดถึงทะเลทรายโกบีที่มีฝนน้อยกว่า 200 มม. (8 นิ้ว) BSh (สเตปป์ร้อน) และ BSk (สเตปป์เย็น) มีปริมาณน้ำฝนสูงกว่าเล็กน้อย สูงถึงประมาณ 500 มม. (20 นิ้ว) แต่ยังน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของการระเหยที่อาจเกิดขึ้น ตัวอย่างเช่น เมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา (BWh) มีฝนประมาณ 200 มม. ต่อปี ขณะที่อูลานบาตอร์ ประเทศมองโกเลีย (BSk) มีฝนประมาณ 250 มม. แต่มีฤดูหนาวหนาวเย็นโดยเฉลี่ย -24°C (-11°F)

รูปแบบอุณหภูมิและปริมาณน้ำฝนในสภาพอากาศแห้งแล้งถูกกำหนดโดยความแตกต่าง ในทะเลทรายร้อนและสเตปป์ร้อน ฤดูร้อนจะร้อนระอุ—อุณหภูมิสูงเฉลี่ย 40–48°C (104–118°F) เป็นเรื่องปกติในสถานที่เช่นเดธแวลลีย์หรือริยาด ฤดูหนาวอากาศอบอุ่นถึงร้อนในประเภทย่อยร้อน (เช่น ไคโรมีอุณหภูมิเฉลี่ย 14°C/57°F ในเดือนมกราคม) แต่หนาวเย็นในประเภทย่อยเย็น (เช่น เตหะรานมีอุณหภูมิต่ำสุดในเดือนมกราคมใกล้จุดเยือกแข็ง) ปริมาณน้ำฝนไม่เพียงแต่ scarce แต่ยังแปรปรวนสูง ทะเลทรายส่วนใหญ่ได้รับมรสุมกระชับในฤดูร้อน (เช่น ทะเลทรายโซโนรันตั้งแต่เดือนกรกฎาคมถึงกันยายน) ขณะที่บางแห่ง เช่น ทะเลทรายอาตากามา อาจไม่มีฝนตกหนักเป็นปีๆ สเตปป์มักมีฤดูฝนที่ชัดเจนกว่า เช่น ฝนฤดูใบไม้ผลิบนเกรตเพลนส์ของสหรัฐอเมริกา แต่ก็ต้องเผชิญกับภาวะแห้งแล้งบ่อยครั้ง หิมะสามารถตกในสเตปป์เย็นและทะเลทรายที่สูง—ทะเลทรายโกบีมีหิมะตกเป็นครั้งคราวในฤดูหนาว

การเยือนพื้นที่แห้งแล้งต้องเตรียมพร้อมสำหรับความสุดขั้ว ช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือเดือนที่อากาศเย็นกว่า—ฤดูใบไม้ผลิ (มีนาคมถึงพฤษภาคม) หรือฤดูใบไม้ร่วง (กันยายนถึงพฤศจิกายน) สำหรับทะเลทรายร้อน และช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิหรือต้นฤดูใบไม้ร่วงสำหรับทะเลทรายเย็นและสเตปป์ แพ็คเสื้อผ้าที่บางเบาแบบหลายชั้น: หมวกปีกกว้าง แว่นกันแดด และครีมกันแดดที่มีค่า SPF สูงเป็นสิ่งจำเป็น เสื้อแขนยาวหลวมและระบายอากาศได้ดีช่วยป้องกันทั้งแดดและอากาศหนาวในตอนกลางคืน กระบอกน้ำแบบใช้ซ้ำได้ (อย่างน้อย 1 ลิตรต่อชั่วโมงของกิจกรรม) เป็นสิ่งสำคัญ—การขาดน้ำเกิดขึ้นเร็ว สำหรับการเดินทางไปทะเลทรายเย็น ให้เพิ่มเสื้อกันหนาวสำหรับตอนเย็น รองเท้าหุ้มข้อที่แข็งแรงสำหรับภูมิประเทศหินและน้ำป่าไหลหลากที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราว กิจกรรมยามเย็นอย่างการดูดาวยอดเยี่ยมเพราะความชื้นต่ำและมลพิษทางแสงน้อย

เมืองที่มีชื่อเสียงแสดงให้เห็นความหลากหลาย: ลาสเวกัส รัฐเนวาดา (BWh) เป็นโอเอซิสแห่งแสงนีออนในทะเลทรายโมฮาวี โดยมีอุณหภูมิสูงในฤดูร้อนเกิน 40°C และฝนน้อยกว่า 100 มม. ต่อปี—เมืองนี้พึ่งพาน้ำจากแม่น้ำโคโลราโด ในทางตรงกันข้าม คาบูล ประเทศอัฟกานิสถาน (BSk) มีฤดูร้อนร้อนแต่ฤดูหนาวมีหิมะ โดยมีปริมาณน้ำฝนประมาณ 300 มม. ซึ่งส่วนใหญ่ตกในฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิ ในสภาพอากาศสเตปป์ร้อน (BSh) เมืองต่างๆ เช่น ไนโรบี ประเทศเคนยา (แม้จะเป็นที่สูงแต่มีลักษณะสเตปป์) หรือการาจี ประเทศปากีสถาน (BSh) มีฤดูฝนที่เกิดจากมรสุมและอุณหภูมิอบอุ่นตลอดทั้งปี ทะเลทรายเย็น (BWk) มีตัวอย่างเช่น เมืองตูร์ปัน ประเทศจีน ซึ่งฤดูร้อนอาจเกิน 47°C แต่ฤดูหนาวอุณหภูมิอาจลดลงถึง -10°C ประสบการณ์ของแต่ละสถานที่ขึ้นอยู่กับระดับความสูงและความเป็นทวีป: ทะเลทรายในแผ่นดินมีความสุดขั้วมากกว่า พื้นที่แห้งแล้งชายฝั่ง เช่น ลิมา ประเทศเปรู (แม้จะเปลี่ยนไปตามหมอก) อากาศอบอุ่นกว่าและมีเมฆมาก